THE SLAUGHTER, act one Uitgever: Brainchild Studios / 2016 Ontwerper: Brainchild Studios Platform: PC, Mac, Linux. Systeemeisen: --- Windows 7/8/10 - Processor: 2.4 GHZ - 2 GB RAM - Nvidia Geforce 500 of betere videokaart - DirectX 9.0 - 350 MB HD ruimte. --- MAC OSX 10.10 - Processor: 2.0 GHz Intel - 4 GB RAM - 512 MB NVidia of ATI videokaart (niet aanbevolen voor Intel GMA Graphics of Mac Minis of early-generation MacBooks). --- Linux: Ubuntu 14.04 - Processor: 2 GHz Dual Core - 2 GB RAM - 512 MB NVidia of ATI videokaart. Categorie: Mysterie, seriemoordenaar, humor, London, retrostijl 2D en 2.5D beelden, minigame, 3de persoon, point & click. Beschrijving en review: Privédetective Sydney Emerson is niet zo succesvol en wordt regelmatig door de lokale gangsters in elkaar geslagen. Om zijn huur te kunnen betalen gaat hij maar op zoek naar een verdwenen hondje. Maar voor hij het weet raakt hij betrokken bij een seriemoordenaar die de straten van London onveilig maakt. De situatie wordt steeds irreëler en Sydney loopt op de grens van dromen en realiteit als hij achterbuurten, duistere kroegen en opiumkits bezoekt. Het karakter van Sydney is overtuigend neergezet als verlopen detective in een film noir. Hij is niet echt sympathiek en toch kun je met hem meeleven als het even niet meezit. Het duistere verhaal en de plot zitten zeer goed in elkaar. 
 De puzzels zijn merendeels gebaseerd op je inventaris en niet al te moeilijk. Kijk goed om je heen, raap alles op en praat met iedereen en de rest wijst zich vanzelf. Sydney geeft ook min of meer hints, als je een voorwerp bekijkt in je inventaris en hij vertelt wat je ermee kunt doen. Soms struikel je over de oplossing als hij bijvoorbeeld weigert zijn kamer te verlaten zonder zijn gezicht te wassen en bij de wastafel zegt dat hij zeep nodig heeft. Maar halverwege dit eerste hoofdstuk is ook een minigame, dat Sydney in een kroeg moet spelen om verder te komen. En dit spelletje is beslist niet gemakkelijk! Als je er echt genoeg van hebt, kun je het spel wel even verlaten om iets anders te gaan doen, maar uiteindelijk zul je moeten winnen. Gelukkig heeft de spelmaker ingebouwd, dat je toch verder mag, als je vaak genoeg verloren hebt. 
 Grafisch ziet het spel er prima uit, ondanks de lage resoluties. De pixels werken in feite mee om de historische sfeer van een Victoriaans London te bepalen. De achtergronden en de karakters zijn gedetailleerd weergegeven en er is genoeg aan te klikken. Ook de kleurstelling past bij het tijdperk, het verhaal en de verlopen omgeving van de plekken die de detective bezoekt. De animaties verlopen soepel. Er zitten geen gesproken teksten in dit spel. Alle conversaties gaan via Engelse ondertiteling, met voor ieder karakter een eigen kleurtje en meerdere keuzemogelijkheden in de antwoorden. De toon is ondanks het grimmige moordonderzoek hier en daar luchtig humoristisch. Hier en daar zijn wat geluidsefecten te horen. Je wordt in de juiste stemming gebracht door een sfeervol achtergrondmuziekje dat steeds past bij het moment en de omgeving. 
 Samenvattend kan gezegd worden dat The Slaughter een goed geschreven verhaallijn heeft en dat de duistere lage-resolutie beelden en goed gekozen muziek prima bijdragen aan de sfeer. Laten we hopen dat het niet blijft bij dit ene hoofdstuk. Grotere plaatjes bekijken? Ga naar de screenshots. |