THE INNER WORLD 2: The Last Wind Monk Uitgever: Headup Games, Kalypso Media Digital / 2017 Ontwerper: Studio Fizbin Platform: PC, Mac, Linux, Android, iPad, iPhone, PS4, XBox one. Systeemeisen: --- Windows XP/Vista home Premium, Business, Ultimate, or Enterprise (including 64 bit editions) met Service Pack 2/Windows 7/8 - Processor: 2.33GHz of sneller x86-compatible of Intel AtomT 1.6GHz of sneller for netbook class devices - 2 GB RAM - Grafische kaart: DirectX 9.0c-compatible met 256 MB VRAM en PixelShader 3.0 support - 4 GB beschikbare HD ruimte. --- MAC OS X v10.6/v10.7/v10.8 - Processor: Intel CoreT Duo 1.83GHz of sneller - 2 GB RAM - Grafische kaart: DirectX 9.0c-compatible met 256 MB VRAM en PixelShader 3.0 support - 1600 MB beschikbare HD ruimte. --- LINUX Ubuntu 12.04 - Processor: Intel CoreT Duo 1.83GHz of sneller - 2 GB RAM - Grafische kaart: DirectX 9.0c-compatible met 256 MB VRAM en PixelShader 3.0 support - 1600 MB beschikbare HD ruimte. Aanvullende opmerkingen: Het is noodzakelijk om GLIB 2.28 te installeren om JavaFX Media te gebruiken. Om AAC audio, MP3 audio, H.264 video, and HTTP Live Streaming te ondersteunen is het noodzakelijk om het volgende te installeren: libavcodec53 en libavformat53 op Ubuntu Linux 12.04 of gelijkwaardig. (bron: http://www.oracle.com/technetwork/java/javase/certconfig-2095354.html) Categorie: Fantasie, humor, zoektocht, ondergrondse wereld, handgetekend, meerdere speelbare karakters, 3de persoon, point & click. Beschrijving en review: Hoewel dit spel een vervolg is op The Inner World deel 1 is The last wind monk zonder voorkennis te spelen. Aan het begin van het spel kun je het figuurtje Robert kiezen of zijn hulpje, de duif Peck. Later in het spel kun je er ook voor kiezen met de rebel Laura te spelen. 
 Aan het begin van het spel wordt de voorgeschiedenis verteld. Robert, de rechthebber op de troon van Asposia, heeft zijn leven doorgebracht bij Conroy die de Asposians heeft wijsgemaakt dat ze hun leven te danken hebben aan windgoden, die echter door hemzelf zijn gemaakt: de Basylians. Robert hoort tijdens het spel nog steeds de denigrerende opmerkingen van Conroy in zijn hoofd. Niet de Basylians maar de fluitneuzen zorgen echter voor de lucht die de Asposians in leven houdt. Zij kunnen namelijk de wind oproepen. De Basylians zijn een aantal jaar voor het spel begint uit de windfonteinen gekomen en hebben een groot deel van de bevolking versteend. De Asposians denken dat de fluitneuzen de Basylians hebben opgeroepen en Conroy hebben gedood. De fluitneuzen worden dus gezien als gevaar voor de maatschappij en vervolgd om in de windfonteinen gegooid te worden. Emil, een handelaar in ditjes en datjes, heeft ondertussen de rol van Conroy als heerser overgenomen en voert een schrikbewind tegen de fluitneuzen. Robert zal met behulp van zijn loyale duif Peck en zijn rebelse vriendin Laura de bevolking laten zien dat de fluitneuzen ongevaarlijk en zelfs onontbeerlijk zijn voor Asposia. Hij zal het regime van Emil omverwerpen en het leiderschap op zich nemen. Daarvoor moet hij op zoek gaan naar de laatste legendarische windmonnik. 
 Het spel heeft bijzonder veel puzzels. De meeste zijn inventarispuzzels, maar ook zul je zuilen moeten bewegen om de juiste afbeeldingen tevoorschijn te laten komen, voorwerpen moeten verwijderen om bij andere terecht te komen. Je zult liedjes moeten vinden die door Robert gebruikt worden om puzzels op te lossen en veel voorwerpen moeten vinden. Je inventaris bevindt zich overzichtelijk onderin je scherm. Omdat je de controle krijgt over twee, later drie karakters, kun je ook je puzzels benaderen met deze karakters. Soms werk je samen met een gedeelde inventaris, anderen keren zul je in je eentje een probleem van diverse kanten moeten bekijken. Elk karakter geeft dan ook zijn eigen reactie op de actie die je wilt ondernemen. Peck schudt zijn hoofd als hij de actie niet kan uitvoeren en de andere twee zeggen dat in woorden. Sommige puzzels zijn moeilijk op te lossen, omdat ze bestaan uit onderliggende puzzels, die ook weer onderliggende puzzels hebben. De multi level-hintfunctie, die via het vraagtekenicoontje linksbovenaan in je scherm is op te roepen, is daarom voor veel spelers nuttig: in stapjes krijg je de hints te lezen tot uiteindelijk de oplossing wordt gegeven. Bij het opstarten van het spel (play) kun je drie spellen kiezen. Die hebben elk een autosave, die het mogelijk maakt je spel voort te zetten op het punt waar je was gebleven toen je het afbrak. 
 De bewegingen van de figuurtjes zijn vloeiend, ze bewegen op een voor stripfiguurtjes normale, nooit houterige, manier. De animatie is hoe dan ook goed verzorgd. Als planten iets doorslikken zie je het voorwerp soepel glijdend hun keel door gaan, planten bewegen door de wind, net als windmolentjes en plukjes wol. Op de achtergrond rijden er treintjes of karretjes rond. De massaproductie van wol van de tumble-muizen is prachtig om te zien: het inladen en het wegvoeren van de dan kale muizen is een grappige weergave van de massa-productie in onze eigen wereld. Er is veel te zien op de plaatjes, maar overzichtelijk blijft het wel. De tekeningen, in stripverhaalstijl, zijn geweldig. Heldere kleuren, nergens donkere stukken waardoor je te vinden objecten over het hoofd ziet en het figuurtje Libretta heeft een eigen schilderstijl. Overal in het stadje waar aanhangers van Emil bij elkaar komen zie je spandoeken met symbolen die aan de hakenkruizen uit het Derde Rijk doen denken. De sfeer van de verschillende ruimtes als bijvoorbeeld gevangenissen, winkels, moeras en fabriek wordt uitstekend uitgebeeld. 
 De stemacteurs doen goed werk. Robert heeft een stemmetje waarin zijn verwondering, onwetendheid en twijfel goed doorklinkt. Hij is prima gecast. De stemmen van de andere figuren irriteren nooit, niemand komt overdreven of te luid over. Ook wat achtergrondgeluiden betreft wordt niets gemist. Het karretje dat tumble-muizen vervoert, maakt geluiden, die net echt zijn. Het gekras op een schoolbord, getik op een pijpleiding en dergelijke geluiden passen goed bij de voorwerpen en geven de werkelijkheid goed weer. De achtergrondmuziek is niet gemaakt in de vorm van een muziekstuk, het zijn losse tonen die harmonieus in elkaar zijn gezet. Je hoort bijvoorbeeld xylofoonklanken aangevuld met klanken van andere instrumenten zonder dat ze gearrangeerd lijken. Filmisch mooi dus. Geen meezingers, maar wel passende klanken van meerdere instrumenten, die de sfeer van het moment onderstrepen. Alleen de fluitneusliedjes die Robert tijdens zijn zoektocht vindt, hebben een duidelijke compositie en zijn echte liedjes. Het is grappig om te zien hoe Robert die liedjes op zijn neus speelt. Humor ontbreekt ook in andere scenes niet in het spel. Een voorbeeld daarvan is een verkoper, die ver van de bewoonde wereld zakjes verkoopt uit angst dat anderen zijn standplaats inpikken. Hij realiseert zich niet dat daar dan ook geen klanten te vinden zijn. Iemand die bij elk getal er eentje extra optelt en met zijn verkeerd genoemde getal voor een extra raadsel en verwarring zorgt, Robert die zich afvraagt of hij tóch misschien nakomelingen heeft, omdat hij ooit eens een meisje heeft gekust en Libretta die dan zegt dat het zo waarschijnlijk niet werkt. Er zijn meer van dit soort voorbeelden te vinden van zachtaardige, vriendelijke humor. 
 De Inner World is kortom een groot, niet te eenvoudig spel met een goed, logisch verhaal. Er is veel spelplezier aan te ontlenen en door de hintfunctie ook geschikt voor minder ervaren spelers. Een aanrader voor iedere ervaren speler die het doorzettingsvermogen heeft om elke puzzel zelfstandig op te lossen. Grotere plaatjes bekijken? Ga naar de screenshots. Andere delen in de Inner World serie: The Inner World |