ENTER THE STORY 5: The Count of Monte Cristo Uitgever: enterthestory.com / 2011 Ontwerper: Chris Tolworthy Platform: PC Systeemeisen: --- Windows Windows 98/XP/Vista - CPU 1.7 GHZ - 100 MB RAM - 16 bit videokaart - 200 MB opslagruimte. Categorie: Interactief geanimeerd stripboek naar boek van Alexandre Dumas, handgetekende 2D beelden, 1ste en 3de persoon, point & click. Walkthrough: Het spel heeft een uitstekende ingebouwde hulpfunctie. Beschrijving en review: Het is 1815. Edmund Dantes lijkt een schitterende toekomst tegemoet te gaan. Jong als hij is, heeft hij net het bevel over een schip gekregen en zijn mooie verloofde Mercedes wacht op hem in de haven van Marseille. Maar dan slaat het noodlot toe. Als Edmund even voor postbode speelt en een lokale rechter een brief overhandigt, wordt hij onmiddellijk gearresteerd en zonder vorm van proces op een afgelegen eiland in een kerker gegooid, waar al meer politieke gevangen uit het zicht 'verdwenen'. En hier begint het spel. Edmund zit inmiddels negen jaar in eenzame opsluiting en wil een laatste poging ondernemen om te ontsnappen. Dan komt Abbe Faria, die zich ietwat verrekend heeft, via een zelf gegraven tunnel zijn cel in. De oude Italiaanse priester geeft Edmund onderricht in filosofie en talen en vertelt hem ook over een schat op het eiland Montecristo. Hij helpt hem om zich te herinneren hoe het kwam tot de arrestatie en wie daarvan profiteerde. Als de Abbe na een aantal jaren overlijdt, krijgt Edmund eindelijk de kans om te ontsnappen.Hij graaft de schat op, noemt zich de graaf van Monte Cristo en stelt zich ten doel wraak te nemen op de vier mannen die verantwoordelijk waren voor zijn ongeluk. 
 The Count of Monte Cristo, naar het beroemde boek van Alexandre Dumas, is alweer het vijfde spel in de Enter the Story reeks. Zoals ook in de vorige spellen, houdt ontwerper Chris Tolworthy in de Graaf van Monte Cristo vast aan het oorspronkelijke verhaal. Er zijn geen dingen bij verzonnen. En mocht je dat willen controleren: de complete tekst van het oorspronkelijke boek van Alexandre Dumas is (in Engelse vertaling) terug te vinden in de 'bibliotheek van Parijs', die je in het spel kunt en zelfs moet bezoeken. Ook heeft Tolworthy goed naar de reviewers van de vorige delen geluisterd en, waar mogelijk, getracht dit nieuwe spel aan te passen en te verbeteren. Zo hoef je niet meer de gedachtes van personen te sturen. Je kunt nu met een eenvoudige linksklik de hoofdpersoon actie laten ondernemen. De puzzels in dit spel zijn volledig gebaseerd op het klikken op de juiste personen of voorwerpen, om op die manier ervoor te zorgen dat het verhaal verder gaat. 
 En dit gaat erg lineair. Doordat je als Edmund Dante speelt, ben je uiteraard bezig met en betrokken bij zijn wraakneming. Maar je kunt de wraak op de vier personen niet in een willekeurige volgorde afwerken. Je kunt 'tussendoor' een vergiftigd meisje vinden, maar hoewel je zelf wel een idee hebt hoe je haar kunt genezen en Edmund zegt dat er haast bij is, laat het spel dit pas op het juiste tijdstip toe. Dit soort 'problemen' oplossen word je overigens erg gemakkelijk gemaakt. Als je 'even nadenkt' en naar je scherm kijkt, zal Edmund helemaal vanzelf hardop gaan denken en daardoor aanwijzingen geven: Ik moet me meer over Napoleon herinneren. En begrijp je het dan nog niet, dan kun je op de F1 toets duwen, waardoor zijn hints specifieker worden: In Parijs in het archief zijn alle gegevens over Napoleon te vinden. Eigenlijk is er in het hele spel maar een echte puzzel. Er is een seinapparaat waarvan je de armen in de juiste stand moet zetten. Om dat te kunnen doen zul je eerst op een boek met codes moeten klikken en een kaart met armstanden en de bijbehorende letters moeten bekijken. Dit is dus ook erg makkelijk. 
 Hoewel de minimalistische stijl van Tolworthy ook in dit deel vijf van de serie onmiskenbaar aanwezig is, lijkt het geheel toch langzaamaan gedetailleerder te worden. De lichamen van de personen zijn nog steeds met enkele lijnen vormgegeven, maar hun gezichten hebben inmiddels een zeer herkenbare vorm en karakter. En ze zijn allemaal geanimeerd. Als ze "spreken" bewegen ze hun mond en dit zorgt er tevens voor dat je precies weet wie aan het woord is, ook al hoor je geen geluid. Dit voorkomt de verwarring over wie wat zegt, iets wat in de vorige delen nog wel eens voorkwam. Ook zie je nu een klein portret van Edmund verschijnen, als hij niet lijfelijk ergens aanwezig is, maar er wel aan denkt. Edmund loopt heel soepel, hij beweegt als hij stil staat zo nu en dan zijn hand en bukt als hij iets opraapt of neerlegt. Er zijn heel veel geanimeerde tussenscènes in dit spel. Dit geeft een levendige indruk die je optimaal in het verhaal meezuigt. In de achtergronden beweegt zo goed als niets. Je ziet figuranten op straat lopen en het water van de zee bewegen. Desondanks zijn de achtergronden wel een plezier om te bekijken. Of het nu de straten in Parijs, de huizen van diverse personen, de haven met schepen in Marseille of het platteland is, alles is even zorgvuldig getekend en voorzien van de pasteltinten die we inmiddels kennen. 
 Ook in dit vijfde deel in de serie zitten geen gesproken stemmen. En dit verwacht je ook niet in een stripboek. Het is klassieke muziek die de tekst onderstreept en meehelpt om de juiste sfeer bij elke scene te creëren. Tolworthy maakt voornamelijk gebruik van een bibliotheek van honderden rechtenvrije klassieke werken en besteedt duidelijk veel zorg en aandacht aan zijn keuze. De muziek in de kerker klinkt somber en haast wanhopig, maar als Edmund slaagt in zijn opzet, schalt het Gloria uit je boxen. De achtergrondgeluiden zijn net als de beelden minimaal gehouden. Je hoort een enkele deur dichtslaan als het nodig is, maar nergens voetstappen, wind of vogeltjes. In feite wordt de speler alleen gelaten met de tekst, waarbij de beelden en de muziek dienen om je inlevingsvermogen te stimuleren. 
 Grotere plaatjes bekijken? Ga naar de screenshots. Andere delen in de Enter the Story reeks: Enter the Story 1: Les Misérables Enter the Story 2: The Divine Comedy Enter the Story 3: Genesis of the Gods Enter the Story 4: A Tale of Two Cities |