WHAT REMAINS OF EDITH FINCH Uitgever: Annapurna Interactive / 2017 Ontwerper: Giant Sparrow Platform: PC, PS4, PS5, Xbox One/series X/S, iOs, Switch. Systeemeisen: Vereist een 64-bitsprocessor en -besturingssysteem. --- Windows 7/8/10/11 - Processor: Intel i3 2125 3.30 GHz of later - 2 GB RAM - Grafische kaart: GeForce GTX 750/AMD Radeon 7790 of later - 5 GB beschikbare opslagruimte. Categorie: Mysterie, familievloek, zoektocht, geïllustreerd realisme, realtime 3D, 1ste persoon, muis/toetsenbord. Beschrijving en review door Hans: Inleiding 'What remains of Edith Finch' is een spel in de eerste persoon waarin je vrijelijk binnen zekere grenzen beweegt in en buiten een groot huis. Het is meest lineair. Edith is op haar 17e de laatst overgeblevene van haar familie, die al vier generaties lang in de staat Washington in Amerika woonde. Ze heeft op haar 11e met haar moeder het grote familiehuis verlaten en keert nu als erfgename terug, omdat ze benieuwd is naar het lot van haar overleden familieleden en er weinig van af weet. Je verkent het huis en leert meer over je familie en hoe iedereen aan zijn einde is gekomen. Want vanwege een vermeende familievloek werden velen vóór haar niet erg oud. Dit gegeven als leidraad voor een game is enerzijds nogal bizar en anderzijds heel origineel, met een ondertoon van droefheid over zoveel te jong gestorven dierbaren. 
 Bediening Je werkt met toetsenbord en muis. Eén van de puzzelaspecten is dat er niets wordt uitgelegd. Dus bij de Opties geen paragraaf Controls en geen Tutorial (leergang). Probeer daarom aan het begin de meest gangbare toetsen (toetscombinaties) uit om te zien of er iets gebeurt en wat dan wel. Er is geen permanente cursor. Teksten die in beeld verschijnen geven aan in welke richting je dient te gaan. Grote witte stippen beduiden dat er iets te activeren is en die stippen zijn al van een afstand duidelijk te onderscheiden. Daarom is pixeljagen er niet bij. De stippen veranderen bij naderbij komen in een handje, een sleutel, een boek of een gedachtenwolkje om je tot actie uit te nodigen. Je kunt het spel niet zelf opslaan, wat altijd een nadeel is. Er zijn Autosafe-momenten die duidelijk worden aangegeven. Na afsluiten ga je de volgende keer verder bij de laatste Saving. Wel bestaat de mogelijkheid, als het spel uit is, om afzonderlijke hoofdstukken opnieuw te spelen. 
 Spel De verhalen en de uitwerking daarvan zijn buitengewoon fantasievol. Vaak wordt zo'n verhaal gestart door middel van een dagboek of brief. Zo is er een stereokijker met oude foto's die het verhaal vertelt van de komst naar Amerika. Door middel van een familielid met een rijke verbeelding kom je in een tekenfilm terecht. En één van de hoogtepunten is een stripverhaal waarbij je in dat verhaal wordt gezogen en je daarna door het huis in stripvorm beweegt. Je kunt wanneer je wilt een stamboom raadplegen (één van de toetsen), die gaandeweg wordt bijgewerkt en waardoor je de familieverhoudingen leert kennen. Maar de aangetrouwden (de koude kant) blijven onderbelicht. Mooi uitgebeeld is een begraafplaats op een rots aan zee. Op het hoogste niveau staat het standbeeld van betovergrootvader Odin die de reis van Noorwegen naar Washington ondernam. Op lagere niveaus volgen de graven van (over-) grootouders. En op nog lagere die van de jongste generaties. 
 Puzzels Het is geen puzzelspel in de zin van sleutels zoeken om deuren te openen, of ingewikkelde machines vinden die je aan de praat moet zien te krijgen. De eerste puzzel is hoe je met muis en toetsenbord omgaat. Wanneer je in één van de verhalen in een kat verandert die een vogeltje wil verschalken, of in een slang, dan moet je maar uitzoeken hoe je beweegt. En hoe laat je een kind schommelen en zo hoog mogelijk komen? Tijdens een jachtpartij moet je leren om een camera te hanteren (scherpstellen en opnamen maken). Bij juiste keuzes ontvouwt zich wat er die dag is gebeurd. Het spel bevat vaak subtiele hints over wat je te doen staat. Vanuit het perspectief van een baby in bad zie je de badeendjes op de maten van een wals hun rondjes draaien, terwijl je moet uitvinden hoe je met een springende kikker de voortgang en afloop van het verhaal teweeg brengt. Eén van de kinderen is op het strand aan het vliegeren terwijl er een bruiloft wordt gevierd. De tekst van een gedicht verschijnt stukje bij beetje in de lucht en dien je met de vlieger te raken en uit te vegen. Deze puzzels vergen best wel enige handigheid, maar die moet je jezelf maar eigen maken. 
 Beeld Het tekenwerk is realistisch en buitengewoon gedetailleerd. Het huis is overvol met boeken, foto's, gebruiksvoorwerpen en aandenkens aan de vorige generaties. De slaapkamer van iemand die overleed werd verzegeld en bleef zo intact. Er wordt prachtig met licht gewerkt waardoor kamers een eigen sfeer ademen. Alle licht is natuurlijk licht van buiten, want toen het huis jaren eerder werd verlaten is de stroom uitgeschakeld. Alleen op enkele plaatsen brandt een noodverlichting of iets dergelijks. Er komen talloze animaties voor die soepel starten en ophouden om de speler het heft weer zelf in handen te laten nemen. Ook zijn er combinaties van een filmpje en mogelijkheden om zelf als speler te sturen, bijvoorbeeld waarin je als een haai snel onderwater zwemt. Hoewel je geen mens ontmoet en zelden een dier tegenkomt is het spel niet statisch. Buiten bewegen de planten in de wind, dwarrelen blaadjes uit een boom, zie je de zee golven, en telkens als Edith commentaar geeft op wat ze ervaart, verschijnt wat ze zegt als geschreven tekst ergens op een muur of in de lucht. En die gele letters vallen uiteen op de grond of verdwijnen als bundel een riool in, of spatten uiteen. 
 Geluid De geluiden zijn zowel binnen als buiten zo natuurlijk dat dit je aanwezigheid versterkt. Buiten hoor je de wind en de branding van de zee, gekwaak van een kikker, gefluit van vogels, het klingelen van een windspeeltje of een bel die van grote afstand onregelmatig luidt. Je hoort jouw voetstappen steeds van klank veranderen als je van zand op steen stapt, vervolgens een houten trap op gaat en dan een ijzeren ladder beklimt. Soms is het stil maar vaak ook klinkt er aangename achtergrondmuziek: orgel, gitaar, een enkele piano of gecombineerd met orkest. Dit is nergens repetitief of storend. Zelfs klinkt er een keer een kerstliedje op de radio. Het stem-acteren is heel professioneel gedaan. Edith klinkt als een meisje van 17 en spreekt heel natuurlijk. Maar ook leest een oom de brief voor die hij ooit heeft geschreven. Of begint een tienjarig meisje te vertellen. En je hoort meerdere personen tijdens een verjaardagsfeestje. 
 Samenvatting Al met al is 'Wat overblijft van Edith Finch' een fantastisch spel dat niet voor niets met vele prijzen is overladen. Het is origineel, prachtig vormgegeven met natuurlijke geluiden, mooie muziek, prima stem-acteren en een onalledaags puzzelaspect. Gelukkig is 'Edith Finch' geen eendagsvlieg en werken de ontwikkelaars alweer aan een nieuw spel! Grotere plaatjes bekijken? Ga naar de screenshots. |