S P E L - I N F O

         

DECAY: The Mare


Uitgever: Daedalic Entertainment /2015
Ontwerper: Shining Gate Software

Platform: PC, Mac, Linux.

Systeemeisen:
--- Windows XP 32 Bit/Vista/7/8 - Processor: 2.4 GHz Dual Core - 2 GB RAM - Grafische kaart: nVidia GeForce 205, Radeon HD 3400 - DirectX 9.0c - 2100 MB beschikbare opslagruimte - DirectX 9.0c compatible geluidskaart met de laatste drivers
--- MAC OS X Version 10.8 of hoger - Processor: MacBook, MacBook Air, MacBook Pro, Mac Mini, iMac of Mac Pro vanaf 2009 - 4 GB RAM - Grafische kaart: NVIDIA GeForce 9400M, Radeon HD 3450 - 2100 GB beschikbare opslagruimte - Geluidskaart: 16Bit.
--- LINUX Ubuntu 12.04 of nieuwer - Processor: 2.2 GHz Dual Core - 2 GB RAM - Grafische kaart: nVidia GeForce 205, Radeon HD 3450 - DirectX 9.0c - 2100 MB beschikbare opslagruimte - DirectX 9.0c compatible geluidskaart met de laatste drivers

Categorie:
Psychologische horror, nachtmerrie, inrichting, geïllustreerd realisme, slideshow, 1ste persoon, point & click.

Beschrijving en review:
In deze psychologische horror speel je als Sam, een verslaafde die opgenomen wordt in het "Reaching Dreams" instituut, in de hoop zijn drugsprobleem op te lossen en zijn leven op de rails te krijgen. Maar al gedurende zijn eerste nacht gaat het mis. Sam slikt zijn pillen en gaat slapen, maar raakt dan verstrikt in een nachtmerrie. Hij verlaat zijn kamer en dwaalt door het instituut.

Een krantenknipsel geeft een kleine indicatie van een verhaal dat niet veel om het lijf heeft. Pas tegen het eind, als je meerdere krantenknipsels hebt gevonden en met een medepatient en een vreemde pratende hand in een zak hebt gesproken, begint het een en ander duidelijk te worden. Maar dan is het spel ook al voorbij. Jammer, want er zit zeker potentieel in het gegeven. Als speler zou je graag meer over het karakter van Sam of de reden van zijn aanwezigheid in juist dit instituut horen. De intro belooft meer dan het spel waarmaakt.

      

Je bent eigenlijk alleen bezig met het lopen door vervallen gangen en kamers, op zoek naar sleutels en andere mogelijkheden om deuren en luiken te openen. De puzzels passen daar dan ook bij. De nachtmerrie maakt het dan geloofwaardig dat een luik opent als je gekleurde ballen in de juiste volgorde legt. De munten die je hier en daar vindt, zijn alleen leuk voor de statistieken, je doet er verder niets mee.
Het spel bevat een hintfuctie die je stap voor stap door het spel leidt, zonder expliciet een oplossing te geven. Als je alles in je omgeving goed bekijkt, is dat ook niet nodig. Bekijk sommige dingen een tweede keer als je leuke horror-effecten wilt zien.

      

Grafisch gezien is het spel niet opmerkelijk, maar wel goed verzorgd. De achtergronden zien er voor een nachtmerrie goed uit, met voldoende details en vaagheid waar nodig en natuurlijk donkere schaduwen in slecht verlichte gangen en kamers. Op een plek heb je zelfs flitslicht van je camera nodig om te kunnen navigeren, zodat je een echt horrorgevoel krijgt.
Je kunt de helderheid overigens zelf instellen in het optiemenu.
De beelden zijn over het algemeen statisch en je loopt van beeld naar beeld. Hier en daar is een animatie toegevoegd, zoals een draaiende ventilator of een pulserende zak.
De tussenscènes of relevante animaties zoals het knipperen van de ogen in een schilderij, zijn ook in orde, vloeiend en to the point. Uiteraard ontbreken ook schrikeffecten zo nu en dan niet.

      

De muziek is uitstekend gekozen en past geheel bij een spel dat de sfeer van een horror probeert op te roepen. Er wordt nauwelijks gesproken, het instituut lijkt verlaten en Sam praat niet hardop in zichzelf. Overigens ook niet als hij een medepatient ontmoet. Krantenartikelen worden wel voorgelezen en die zijn goed verstaanbaar. Geluiden zoals het openen en sluiten of rammelen aan gesloten deuren zijn waar nodig aanwezig.

      

Samengevat heeft Decay: The Mare een te summier uitgewerkt verhaal, waar zeker meer potentieel in had gezeten. Het zoeken naar sleutels en het oplossen van de bijbehorende eenvoudige puzzels houden je ongeveer 3 uurtjes bezig. Niet echt angstaanjagend, maar beslist een aardig spel voor een donkere zaterdagavond.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.