Met de reeks “Enter the Story” wil ontwerper Chris Tolworthy één grote interactieve wereld bouwen, waarin je kennis maakt met beroemde klassieke verhalen.
De delen zijn afzonderlijk te spelen, maar allemaal bereikbaar via de dezelfde boekenkast.
Deel 1: "Les Misérables" is gratis te downloaden.
Tolworthy neemt het "Enter the Story" ook letterlijk. Hij nodigt iedereen uit deel te nemen aan de verhalenreeks. Meld je op zijn website ( www.enterthestory.com ) aan met een foto van jezelf en je wordt in zijn volgende spel als figurant vereeuwigd.
Extra info: Gratis spel, dat ook in het Nederlands verkrijgbaar is.
Walkthrough: Niet echt nodig. Het spel heeft een uitstekende ingebouwde hulpfunctie.
Beschrijving:
Na jaren van tekenen, schrijven, testen en opnieuw beginnen, presenteerde Chris Tolworthy in januari 2009 het eerste deel in zijn “Enter the Story”- reeks: Les Miserables.
Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het Parijs. Jean Valjean wordt tot 19 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor het stelen van een brood, voor zijn hongerige familie.
Na zijn vrijlating kan hij nergens werk krijgen, vanwege zijn gele paspoort, dat hem aanduidt als “gevaarlijk”. Hij besluit bisschop Myriel te bestelen. Als hij gepakt wordt, doet de bisschop alsof hij Jean het zilver cadeau gegeven heeft. Hij helpt Valjean om een nieuw en goed leven te beginnen.
Valjean brengt het tot succesvol zakenman, weldoener en zelfs burgemeester van een kleine stad. Hij adopteert zelfs Cosette, een wees van een van zijn werkneemsters. Maar inspecteur Javert van politie, blijft hem achtervolgen en probeert hem terug in de gevangenis te krijgen, zodat Valjean moet vluchten.
Cosette groeit op en wordt verliefd op ene Marius, zoon van een revolutionair. Maar voor die twee het geluk vinden, moet er nog het een en ander gebeuren.
Het hele spel is point en click, maar op een bijzondere manier.
In de standaard adventures raap je dingen op die je combineert en gebruikt. In dit spel manipuleer je de gedachtes van de hoofdpersoon, zodat hij zelf een oplossing vindt voor de problemen die hij ontmoet.
Dit alles gebeurt met een simpel rechtsklikken op Valjean en aansluitend rechtsklikken op de persoon of het voorwerp waarop je zijn aandacht wil vestigen. Valjean zal dan nadenken over wat hij weet in relatie tot dat voorwerp of die persoon en al of niet een idee krijgen, dat hem verder helpt.. Dubbelklik je op een persoon, dan krijg je achtergrondinformatie, zoals de naam en waar die persoon vandaan komt.
Elk voorwerp of persoon is voorzien van een naamplaatje als je er met je cursor overheen gaat, dus je hoeft niet de pixelhunten naar iets wat van belang kan zijn. Deze eenvoudige manier van interactief zijn, is heel prettig en went snel.
Doordat je de gedachtes van de personages kunt lezen, krijg je ruim voldoende hints om te weten wat je moet doen. Maar mocht je toch vast komen te zitten, dan is er altijd de F1 toets. Hiermee ga je rechtstreeks naar de hemel, waar Victor Hugo zelf je precies zegt wat je moet doen om je probleem op te lossen.
En als je het spel een poosje aan de kant gelegd hebt, kun je later heel gemakkelijk de draad weer oppakken. In de spelmap vind je het bestandje “My Story”, waarin je precies kunt nalezen wat je tot dan toe gedaan hebt.
Door op de spatietoets te duwen, krijg je meteen via grote pijlen te zien waar alle uitgangen zijn en waar ze naar toe leiden. Een hele prettige functie, ook omdat elk plaatje waar je in rondkijkt, breder is dan je scherm.
De beelden zijn prachtig, al zal het voor de meeste adventurespelers even wennen zijn.
Dit spel is helemaal opgebouwd uit handgeschilderde achtergronden in een soort verstilde waterverftechniek met (in dit spel) pastelkleuren. Ze zijn gebaseerd op foto’s en schilderijen. Zelfs het cafeetje dat van Gogh schilderde is op een mooie manier verwerkt.
In de achtergronden zie je geanimeerde karakters rondlopen, die slechts met een “eenvoudige” potloodcontour zijn aangegeven. Het gaat immers niet erom hoe zij eruitzien, maar hoe ze denken en wat ze doen.
Er zijn geen gesproken stemmen in dit spel. En daar is bewust voor gekozen. Stemmen zouden maar afleiden van het verhaal en van de prachtige muziek, die de scenes onderstreept.
De muziek is klassiek, zeer gevarieerd en passend bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.
Extra info: Het spel is ook verkrijgbaar in het Nederlands.
Walkthrough: Niet echt nodig. Het spel heeft een uitstekende ingebouwde hulpfunctie.
Beschrijving:
The Divine Comedy, is een middeleeuws meesterwerk van de Italiaanse dichter Dante Alghieri. In het eerste deel, ook wel bekend als Dante’s Inferno, staat Dante verdwaald in een bos en omringd door wilde dieren op het punt zelfmoord te plegen, als hij gered wordt door de verschijning van de Romeinse dichter Vergilius. Samen dalen ze af in de Hel. Hier wordt Dante geconfronteerd met de doodzondes die mensen begingen én de bijpassende straf hiervoor.
Als Dante en Vergilius de Hel overleefd hebben, komen ze bij de Louteringsberg, een plek van hoop. Hier krijgt Dante zeven merktekens op zijn voorhoofd. Hier klimmen ze moeizaam via terrassen omhoog en krijgt Dante de kans de merktekens stuk voor stuk weg te werken, tot hij bij de ingang van het Paradijs staat. Hij moet hiervoor leren wat het tegenovergestelde is van de zondes op zijn voorhoofd.
Maar ook de Hemel is geen plek waar je zomaar binnen kunt stappen, zelfs niet als het je lukt voorbij Petrus te komen. De hemel bestaat uit negen cirkels en de toegang tot elke cirkel moet verdiend worden met het aantonen van je deugden. Gelukkig krijgt Dante nu hulp van Beatrice, een engel die voor Dante het evenbeeld is van zijn grote onbereikbare jeugdliefde, zijn beeld van de ideale vrouw.
De hele bedoeling van het spel is, om Dantes gedachtes te manipuleren, zodat hij zelf een oplossing vindt voor de problemen die hij ontmoet. Dit kan zijn het activeren van Charon in zijn boot over de rivier die naar de onderwereld voert, het passeren van een grote slang of het linken van personen die dezelfde zondes begingen.
Extra info: Het spel is ook verkrijgbaar in het Nederlands.
Walkthrough: Niet echt nodig. Het spel heeft een uitstekende ingebouwde hulpfunctie.
Beschrijving:
Genesis of the Gods is gebaseerd op Theogony, een verhalenbundel, die al in 700 voor Christus door de Griekse dichter Hesiodus werd geschreven. Die verhalen gaan over het ontstaan van de aarde en de rol die de Titanen en de Griekse Goden hierin speelden.
In het spel wil Ouranos de Aarde vernietigen. De goden kunnen hem niet tegenhouden. Zij zijn stervende en krachteloos, omdat de mensen niet meer in hen geloven.
Aan jou de taak, om via Peri de aarde te redden. Hiervoor moet de de Sibyllijnse boeken zoeken, waarin zou staan, hoe je Ouranos kunt verslaan.
Peri kan als engel naar het verleden reizen. In dit geval ga je helemaal naar het begin, naar het ontstaan van de Aarde. Je schept de Titanen, die op hun beurt goden maken om te dienen als slaven. Dat was niet helemaal de bedoeling, dus help je de goden uit hun slavernij ontsnappen om vervolgens de strijd aan te gaan met de Titanen.
Dit spel is net als de vorige, en waarschijnlijk ook de volgende delen, een interactief boek. Alles draait om het volgen van het verhaal. Er zijn geen voorwerpen om op te rapen en mee te slepen. Er zijn alleen problemen die opgelost moeten worden. Peri plant eenvoudig een idee in de hoofden van de karakters en die ondernemen dan actie, als het een goed idee is.
Om het niet alleen een leesboek is, maar ook een spel, heeft Tolworthy enkele minigames toegevoegd om het geheel te verlevendigen. Zo mag je bijvoorbeeld in een grot een muzikale reeks tonen herhalen. En als je naar de onderwereld vliegt, mag je rotsblokken ontwijken. De minigames zijn leuk en niet te moeilijk en je kunt ze zelfs overslaan als je er geen zin in hebt.
De minimalistische stijl die Tolworthy in zijn vorige twee verhalen gebruikte, is ook hier weer onmiskenbaar aanwezig in de schitterende achtergrondbeelden. Hij gebruikte ditmaal meer kleur, maar dat is heel logisch in een heelal dat nog moet ontstaan uit chaos en een godenrijk dat al eeuwen oud is.
De achtergronden zijn altijd breder dan je scherm, zodat je op sommige punten een bijzonder mooi panoramisch uitzicht hebt op de exotische omgeving.
De karakters die er rondlopen zijn nog steeds met enkele lijnen weergegeven, zodat je de diverse individuen wel herkent, maar de details in hun uiterlijk zelf kunt verzinnen.
Er zijn geen gesproken stemmen in dit spel.
De klassieke muziek die het verhaal onderstreept is met zorg gekozen. Als de Titanen in gevecht zijn, is hij opzwepend. Vlieg je door een prehistorisch landschap, dan is hij rustig en beschouwend.
Beschrijving:
Het is 1815. Edmund Dantes lijkt een schitterende toekomst tegemoet te gaan. Jong als hij is, heeft hij net het bevel over een schip gekregen en zijn mooie verloofde Mercedes wacht op hem in de haven van Marseille. Maar dan slaat het noodlot toe. Als Edmund even voor postbode speelt en een lokale rechter een brief overhandigt, wordt hij onmiddellijk gearresteerd en zonder vorm van proces op een afgelegen eiland in een kerker gegooid, waar al meer politieke gevangen uit het zicht ‘verdwenen’.
En hier begint het spel. Edmund zit inmiddels negen jaar in eenzame opsluiting en wil een laatste poging ondernemen om te ontsnappen. Dan komt Abbe Faria, die zich ietwat verrekend heeft, via een zelf gegraven tunnel zijn cel in. De oude Italiaanse priester geeft Edmund onderricht in filosofie en talen en vertelt hem ook over een schat op het eiland Montecristo.
Hij helpt hem om zich te herinneren hoe het kwam tot de arrestatie en wie daarvan profiteerde.
Als de Abbe na een aantal jaren overlijdt, krijgt Edmund eindelijk de kans om te ontsnappen.
Hij graaft de schat op, noemt zich de graaf van Monte Cristo en stelt zich ten doel wraak te nemen op de vier mannen die verantwoordelijk waren voor zijn ongeluk.
The Count of Monte Cristo, naar het beroemde boek van Alexandre Dumas, is alweer het vijfde spel in de Enter the Story reeks. Zoals ook in de vorige spellen, houdt ontwerper Chris Tolworthy in de Graaf van Monte Cristo vast aan het oorspronkelijke verhaal. Er zijn geen dingen bij verzonnen. En mocht je dat willen controleren: de complete tekst van het oorspronkelijke boek van Alexandre Dumas is (in Engelse vertaling) terug te vinden in de ‘bibliotheek van Parijs’, die je in het spel kunt en zelfs moet bezoeken.
Ook heeft Tolworthy goed naar de reviewers van de vorige delen geluisterd en, waar mogelijk, getracht dit nieuwe spel aan te passen en te verbeteren. Zo hoef je niet meer de gedachtes van personen te sturen. Je kunt nu met een eenvoudige linksklik de hoofdpersoon actie laten ondernemen.
De puzzels in dit spel zijn volledig gebaseerd op het klikken op de juiste personen of voorwerpen, om op die manier ervoor te zorgen dat het verhaal verder gaat.
En dit gaat erg lineair. Doordat je als Edmund Dante speelt, ben je uiteraard bezig met en betrokken bij zijn wraakneming. Maar je kunt de wraak op de vier personen niet in een willekeurige volgorde afwerken. Je kunt ‘tussendoor’ een vergiftigd meisje vinden, maar hoewel je zelf wel een idee hebt hoe je haar kunt genezen en Edmund zegt dat er haast bij is, laat het spel dit pas op het juiste tijdstip toe.
Dit soort ‘problemen’ oplossen word je overigens erg gemakkelijk gemaakt, zelfs als je een beginnend adventurespeler bent. Als je ‘even nadenkt’ en naar je scherm kijkt, zal Edmund helemaal vanzelf hardop gaan denken en daardoor aanwijzingen geven. “Ik moet me meer over Napoleon herinneren”. En begrijp je het dan nog niet, dan kun je op de F1 toets duwen, waardoor zijn hints specifieker worden: “In Parijs in het archief zijn alle gegevens over Napoleon te vinden”.
Hoewel de minimalistische stijl van Tolworthy ook in dit deel vijf van de serie onmiskenbaar aanwezig is, lijkt het geheel toch langzaamaan gedetailleerder te worden. De lichamen van de personen zijn nog steeds met enkele lijnen vormgegeven, maar hun gezichten hebben inmiddels een zeer herkenbare vorm en karakter. En ze zijn allemaal geanimeerd. Als ze “spreken” bewegen ze hun mond en dit zorgt er tevens voor dat je precies weet wie aan het woord is, ook al hoor je geen geluid. Dit voorkomt de verwarring over wie wat zegt, iets wat in de vorige delen nog wel eens voorkwam. Ook zie je nu een klein portret van Edmund verschijnen, als hij niet lijfelijk ergens aanwezig is, maar er wel aan denkt.
Ook in dit vijfde deel in de serie, zijn geen gesproken stemmen. En dit verwacht je ook niet in een stripboek. Het is klassieke muziek die de tekst onderstreept en meehelpt om de juiste sfeer bij elke scene te creëren. Tolworthy maakt voornamelijk gebruik van een bibliotheek van honderden rechtenvrije klassieke werken en besteedt duidelijk veel zorg en aandacht aan zijn keuze. De muziek in de kerker klinkt somber en haast wanhopig, maar als Edmund slaagt in zijn opzet, schalt het gloria uit je boxen.
Walkthrough: Niet echt nodig. Het spel heeft een ingebouwde hulpfunctie.
